Eenmaal aangekomen in Vilcún, vlak bij de vulkaan Llaima was het zoeken naar een camping weer een van de eerste moeilijkheden. Bij de eerste boerencamping aangekomen (die met veel reclame werd aangegeven) was het hek gesloten en liepen de koeien nog op de kampeerweiden en verder was er niemand te bekennen. Chileense logica? Op naar een ander camping. Bij camping Rayenco begon het ineens te regenen en konden wij tegen een gereduceerde prijs een cabaña krijgen. Dit bleek een romantische blokhutje met openhaard te zijn, die uitkeek op een riviertje. Deze camping is echt een aanrader.

De planning was om vanuit Vilcún een korte wandelroute in het nationaal park Conguillio rondom de vulkaan Llaima gaan lopen. Om er te komen diende eerst een route van gravel en grind afgelegd te worden. Een zeer mooie route met veel uitzichtspunten en de nodige steile beklimmingen en afdalingen. Zoals zovaak hadden wij ons weer eens verkeken op de chileense kaarten en was de ´korte´ reis door het park een rit van zo´n 70 km geworden en hebben we dus de gehele dag gereden. Daarbij hing er precies rondom de top van de vulkaan een wolk die de gehele dag is blijven hangen, weg fotomoment. En natuurlijk was de wolk verdwenen toen we weer op de camping terug kwamen.

Vanuit Vilcún zijn we noordelijk afgedaald richting de toeristisch trekpleisters Villarica en Pucon. Hier waren twee andere vulkanen Villarica en Quetrupillan. Onze camping bevondt zich tussen Villarica en Pucon aan het Lago Villarica. Hier hadden we een schitterend kampeerplekje uitkijkend over Lago Villarica en was je binnen een paar stappen op het zwarte lavastrandje. Hier hebben we een middag heerlijk in de zon gelegen. Helaas was er ´s nachts wel een gezellige hond die dacht dat hij de hele nacht monotoom moest blaffen.

Geleerd van onze vorige tocht richting de vulkaan hadden we dit keer een kleine wandeling richting een gletsjer gepland, ook de rit met de auto moest meevallen.

De rit met auto begon goed. Een nette zand-grind weg door het bos bracht ons een heel eind richting het startpunt van de wandeltocht. Echter enkele kilometers voor het einde werd de weg zo slecht, met zulke grote keien dat wij met onze auto niet verder durfden. De auto moet tenslotte nog veel langer mee. Er zat niets anders op dan de auto te parkeren en verder te lopen. De beklimming bracht ons een heel stuk verder de vulkaan op, met wegen die echt niet te doen zijn met de auto (volgens ons) en een brug die bijna op instorten stond. Toch denken chilenen hier anders over en probeerde een volkswagen golf de beklimming te maken.

Helaas hebben we al zwetend en puffend van de hitte, de start van de officiele beklimming niet gehaald, maar we hebben wel een mooie gezonde bergwandeling achter de rug en de natuur was prachtig. Gelukkig voor ons was van een afstand deze vulkaan mooi te zien zonder bewolking, en waren de wolken rook die deze vulkaan dagelijk uitspuwd goed te zien.