Nade dolfijnen excursie inRawson zijn we afgedaald naar het volgende dorpje Camarones (spaans voor garnalen). Desnelweg ruta 3 liet weer veelkale vlaktezien zonder enige afwisseling, en dan bedoel ik ook echtniets anders dan een paar cm hogegraspollen en struikjesvoor zover je ogen kunnen kijken.

Aangekomen in Camaroneszagen we geenboten in de haven liggen enhebben wena een gesprek meteen argentijnse kampeergenoot, die speciaal in Camarones was voor de garnalen, vernomen dathet vangseizoen voor garnalen nog niet begonnen was. Jammer, maar gelukkig warenwij niet alleen naar Camarones gekomen voor de garnalen. Wijwaren voornamelijkin Camarones voor het naast gelegen natuurreservaat Cabo Dos Bahias.In ditreservaat kan je op je gemak zonder veel andere toeristen de9000 broedende magelhaenpinguins obeserveren.De vele pinguins liepenover devoor mensen toegankelijke paden en nestelen inholen en onder struiken. De jongen waren al groot genoegom een kijkje buiten te nemen en veel om eten te zeuren bij deouders.

Na Camarones zijn we verder deruta 3 afgezakt naar het volgende havenplaatsje Puerto Deseado.Onderweg zijn wij door de hevige windstotenen de kale natuur in een heuze zandstorm terecht gekomen waarbijhet zicht minder dan 50 meter was, lekker gevaarlijk in een land waar niet iedereen met licht rijdt en altijd te hard!!

In Puerto Deseado hebben we ons voor het eerst echt moeten overgeven aan het weer in Patagonie, de eerste dag stond ons tent op het speciale tentenveld, uit de wind, hmm. Echter begon het ´s avonds zo hard te waaien dat de tent geheel begon te verwringen enwij continu klappen van het tentdoek kregen. Na een paar uur hebben we besloten om onze tent te verlaten en alle spullen naar de auto te verhuizen en de volgende dag de schade aan de tent te bekijken. Uiteindelijk viel de schade nog wel mee, anders dan een nacht zonder slaap.

Wij waren naar Puerto Deseadoafreisd naarvooreenzeeberenkolonie diebijCabo Blanco zou zijn. Na verder uitzoekwerk is eenzeebeermaar een zeeleeuw die op eenbeer lijkt, dus verder niet zo heel interessant,en was de weg er na toe zo´n 180 km over gravel, hierhebben weuiteindelijk vanaf gezien. Wel hebben we in dit dorpje een ander excursie gevondendie 7 uur zou durenen die jein een kleine groep naar een afgezonderdeiland zou brengen om daar de dieren te spotten.Aangezien dit onze laatste echte mogelijkheid was voordit soort excursies hebben we besloten omde volgende ochtendmet de excursie mee te gaan.

Met een klein groepje (6 toeristen, 3 begeleiders)zijn we de volgende ochtend in een bootje gestaptdieons naar het eilandje Isla de Pinguinozou brengen.Voor de 3de keerhebben we een hele hoop broedende pinguins gezien (ongeveer 30.000), alleen nu van nog dichterbij. Op het eiland broedde naast de ene soort pinguin, nog een andere soort pinguin; de rockhopper pinguin.Een mooie, iets wat kleinere pinguin metgelewenkbrauwen eneen rode snavel.Na deze pinguins een tijdje tehebbenbestudeert en het drinken vaneen heerlijke kop mate zijn we op het eiland verder gegaan naar een groep zeeleeuwen en zeeolifanten.Het mooie van dit eiland is dat je heel dicht bij deze dieren kan komen.Opde weg terug naarhet bootje, waar onze lunch naast zonaanbiddende pinguinsklaar stond,dienden we eenvlakstukover te stekenwaareengrote watervogelsoort broedde. Deze vogelswaren niet echt gediend van onze komst en probeerde iedere keer laag over te vliegen en ons op onshoofd tetikken om ons weg te jagen.Als een van delangste van de groep is het zegelukt om Rudie 2 keerte tikken.Na een simpel lunch zijn wemet hetbootje op volle snelheid over een ruige zee terug naar de haven gevaren.Waar wijin een restaurantje onsvervroegde avondeten hebben genuttig en inde auto zijn gestapt op weg naar het volgende dorpje San Julian.