Vanuit Futaleufu de grens overgestoken richting Esquel. Echter bij het tanken van de auto kwamen wij erachter dat er een spijker in een van de banden van de auto zat. Zoals altijd was het in Argentinië weer eens siësta en konden we meer dan 3 uur doorbrengen in het dorpje Trevelin. Na wat gegeten en gedronken te hebben is de band voor nog geen 2 euro geplakt en konden we verder naar onze bestemming nationaal park Los Alerces. Een park wat zijn naam dankt aan een van de oudste bomen ter wereld, in het park staat een boom van circa 4000 jaar oud.

Het park is een mooi groot bos met meerder helderblauwe meren en riviertjes en net teveel kampeerplaatsen. Zoals Argentinië betaamd, zijn de bomen waar het in dit park omdraait, niet goed te bereiken of je moet veel geld neerleggen voor een bootreis naar de bomen. Wel had dit park meerdere gratis kampeerplaatsen, waar wij 2 nachten aan het meer in redelijke rust hebben kunnen genieten van de omgeving. Nadat wij enkele prachtige wandelingen langs mooie bomen, rivieren waar je de vissen letterlijk kon zien zwemmen en beide nachten bij een kampvuur hebben gezeten, gingen we door naar de volgende bestemmingen.

Via El Bolson (een oud hippiedorp) zijn wij naar San Carlos de Bariloche gereden waar wij de nacht in hetzelfde hostel als enkele weken hiervoor hebben overnacht. Gelukkig voor ons bleef de regen die wij de vorige keer 3 dagen hadden uit en hebben we heerlijk in het centrum kunnen sjokken en en winkelen. De volgende dag wilden wij gaan genieten van de o zo bekende zeven meren route tussen Bariloche en San Martin de los Andes. De route leidt je over gravel weggetjes langs zeven mooie meren waar je in alle rust van kan genieten. Tenminste dat was de verwachting. Door de droogte van de weg en de vele hard rijdende Argentijnen was de weg een grote stoffige bende. De rust was ver te zoeken aangezien dit een van de bekendste routes is voor de vakantie vierende Argentijn. De meren lagen wel mooi in de bossen, waardoor de bommen in het gladde water weerspiegelden. Bij één van de laatste meren hebben wij de nacht doorgebracht. De volgende dag door naar San Martin de los Andes.

De weg naar San Martin de los Andes leidde weer door mooie bossen en langs het meer lago Lacar (deze behoorde niet meer tot de 7 meren route). San Martin is net als Bariloche een echt bekend ski-oord die ook in de zomer druk bezocht wordt. Na een heerlijke lunch op een terrasje zijn wij over een smal stijl weggetje naar mirador Bandurrias gereden. Waar wij hebben kunnen genieten van een mooi uitzicht over lago Lacar. ´s Avonds zijn wij uiteten geweest waarna wij de nacht wilden doorbrengen in een mooi hotel. Door de vakantiedrukte waren alleen de hele dure kamers nog over dus weken wij uit naar de camping aan het meer.