Na het twee nachten uit te hebben gehouden in het nationaal park MUG (Chaco) zijn we op een zaterdagochtend vertrokken naar de steden Resistencia en Corrientes. Wel moesten we tijdens de rit nog een paar overgebleven muggen de auto uitsturen of doodslaan.

In Argentinië wordt elk jaar carnaval het meest uitbundig gevierd in de stad Corrientes en in deze beide steden wordt veel muziek gemaakt, muziek leeft hier. Helaas konden we hier het carnaval niet meemaken, omdat we tegen die tijd alweer op een nieuwe plaats zouden zijn.

Wel moesten we hier een camping vinden om de nacht door te komen. Nu is het vinden van een goede camping waar je nog wat slaap krijgt op een zaterdagavond meestal moeilijk en bleek ook dit keer weer niet mee te vallen. Na het vinden van een drukke, maar goedkope camping municipal midden in de stad Resistencia zijn we verder gereden naar de naastgelegen stad Corrientes waar wij dachten meerdere campings te kunnen vinden. Dit lukte helaas niet en werd het toch de camping municipal.

In verband met de voorbereidingen voor carnaval in Corrientes waren er veel agenten aanwezig. Na het zien van onze niet aanwezige kentekenplaat (afgevallen na het wateravontuur in Cafayate) op de juiste plaats (wel voor de voorruit gelegd) hadden we hun een reden gegeven om ons aan te houden. Wij moesten hun een stukje volgen, want we stonden midden op de drukke doorgaande weg. Dit voelde al niet geheel goed. Na veel Spaanse woorden van hun kant en veel vraagtekens van onze kant kwam het erop neer dat ze geld wilden hebben. Het liefst cash en zonder bon natuurlijk. Voor een bedrag van 100 peso ( circa 20 euro) konden we zonder problemen doorrijden. Na even aarzelen wat te doen, hebben we betaald en zijn we verder gereden. Naderhand voelde we ons lichtelijk opgelicht, later hoorden we dat de standaardtarief 50 peso bleek te zijn. Na dit oponthoud zijn we chagrijnig terug gereden naar Resistencia voor de camping. Waar we vervolgens met een paar nieuwe schroeven het kentekenplaat opnieuw bevestigd hebben, om verder problemen te voorkomen.

De meeste mensen verlieten de camping na de gebruikelijke asado (barbecue) en toen waren we helemaal alleen, op een zwerver en zwerfhonden na. Maar voordat wij ons al inbeelden hoe geweldig het zou zijn om in alle rust te kunnen slapen kwam er ineens een auto met aanhangwagen aanrijden. Op de aanhangwagen waren stellages voor het opbouwen van een podium. Bleek er een soort inzamelingsconcert te worden gehouden op het terrein van de camping, met rockmuziek. De beste oplossing om het concert te doorstaan, was om er zelf maar heen te gaan. En tegen een uur of 12 was het concert afgelopen. Tijd om te slapen. Eenmaal in onze tent aanbeland kwam er rond een uur of 1 harde muziek vanuit een andere hoek van de camping. Tot ons `genoegen` was er een groep van zo´n 20 man over de hekken geklommen, inclusief koelboxen, computer, muziekboxen en een versterker, om de gehele nacht feest te vieren op deze camping. Van de beheerder was natuurlijk geen enkel spoor te bekennen. Na de gehele nacht echt geen oog dicht te hebben gedaan hebben we de volgende ochtend onze spullen maar bij elkaar gepakt en zijn we op zoek gegaan naar een hotel in de stad. Hierdoor hebben we de stad kunnen bekijken en op de feria (markt) ´s avonds kunnen rondlopen. De populaire band Argentijnse band Calle 13 die ging optreden hebben we maar overgeslagen. En ´s avonds hebben we heerlijk kunnen slapen in een verder uitgestorven hotel zonder muziek.

De rit voor de volgende dag was richting het eerste stadje in de tropen Posadas. Rond Posadas, wat in de provincie Missionares lag, zijn een paar eeuwen geleden veel jezuïeten neergestreken om het katholieke geloof over te brengen aan de oorspronkelijke bevolking (de indianen). Hierbij zijn veel jezuïeten omgekomen (vermoord of opgegeten), maar uiteindelijk was hun missie toch gelukt. Op onze route lag een oud jezuïetenpost waar wij een bezoekje aan hebben gebracht. Elke jezuïetenpost schijnt op dezelfde manier opgebouwd te zijn, met o.a. een kapel, kerk, begraafplaats, huizen en scholen. De jezuïeten hebben de indianen onderwezen en veel ambachten geleerd zoals timmerwerken, meubelmaken, enz. Uiteindelijk zijn de meeste jezuïetenposten vernietigd door de Spanjaarden en naar slaven opzoek zijnde handelaren.

De locatie van de jezuïetenpost bleek mooi te zijn en heel rustig. De ruïnes zijn intussen overgenomen door de tropisch natuur, met lianen en planten. Het was net een Indiana Jones film.

In Posadas hadden wij voor 1 nacht een hostel geboekt, maar de sfeer in het dorpje en in het hostel was zo relaxt dat we er nog een dag aan vast hebben geknoopt. De tweede avond vonden we een zeer grote harige vogelspin op de wand in de tuin, ter grote van een hand. Nadat Rudie deze heldhaftig verwijderd had met een emmer en een schepje kregen we te horen dat deze spinnen altijd met z´n tweeën zijn. En zowaar enkele minuten later had een Zwitser de andere gevonden. Deze heeft hij ook netjes buiten de deur gezet. Blijkbaar zijn spinnen hier toch wat groter dan in Nederland.