Na afscheid genomen te hebben van onze chauffeur moesten we vanaf nu verder reizen van plaats naar plaats met de trein. Onze treinkaartjes waren van te voren gereserveerd wat normaal is in India. We hadden kaartjes voor de 3^de klas met airco en zouden van

Agra naar Satna reizen en daarna verder met een privé-auto naar ons hotel in Khajuraho (120km verderop). Het treinstation van Agra is een redelijk groot treinstation en treinen vertrekken hier naar veel verschillende plaatsen. Er waren dan ook heel veel mensen op het station aanwezig. Wat opviel was dat de meeste mensen na het bij aankomst van de trein nog even snel wat voedsel gingen kopen en wanneer de trein al in beweging was deze mensen naar de trein renden en zich hangend aan de trein naar binnen hezen. Dit gebeurde alleen bij de lagere treinklasse zonder airco en de coupés waren vaak zo vol met mensen dat het net diervervoer leek. Toch zitten de mensen niet meer bovenop de treinen zoals wij ons India voorstelden.

Onze trein zou om 19.30uur vertrekken, maar dat werd uiteindelijk 22.00uur. Eenmaal in onze coupé aangekomen bleek de indeling toch anders te zijn dan wij hadden verwacht. Onze slaap/zitplek moesten we delen met 8 andere mensen. De bedden die tevens onze stoelen waren, waren verdeeld in 3 bedden boven elkaar en tegenover ons waren 3 ander bedden en naast ons nog eens 2 bedden. Er was bijna geen ruimte om je bagage kwijt te kunnen, laat staan veilig. Gelukkig kon Irma op een van de onderste bedden slapen en dekens en kussen werden aangereikt. Tot onze verbazing waren er zelfs zogenaamde westerse toiletten aanwezig. Wij zouden de volgende ochtend aankomen in Satna, maar slapen in de trein beviel ons zwaar. Ten eerste door het heen en weer geschud in de trein, waardoor we letterlijk ´zeeziek´ werden. Daarnaast het gevoel dat onze bagage niet veilig was en dan nog het staren van de mensen. Gedurende de nacht kwamen er mensen bij en als het al niet druk genoeg was ging er ook nog een man op de vloer slapen tussen de slaapplaatsen in, waardoor niemand bij zijn spullen kon komen.

Eenmaal aangekomen in Satna, 3,5 uur te laat, waren we uitgeput en blij dat we de trein konden verlaten, zodat we de frisse buitenlucht konden opsnuiven. Helaas voor ons dat de meeste mannen de rails als urinair zien en de urinelucht kwam ons tegemoet. Na veel tuktuk en taxichauffeurs afgeschud te hebben zagen wij onze chauffeur met bordje staan en werden we richting ons hotel gereden en hebben de hele middag liggen slapen.

Aangezien ons hotel enkele kilometers uit het dorp lag en er hier niet zoveel tuktuk en fietsriksjas waren zochten wij een manier om in het dorp te kunnen komen. Als oplossing gaf het hotel om een taxi met airconditioner te nemen. Lekker makkelijk en lux natuurlijk, maar wel duur. Na even overleg is het gelukt om een fiets te huren. Lekker met je eigen vervoer, zonder gezeur van alle vervoersmensen je eigen weg kiezen naar waar je maar heen wil. Als enig nadeel moet gezegd worden dat het dorpje zich op een kleine heuvel bevond en het hotel in het dal. En dat het met 45+ graden niet echt lekker fietst. Maar ja het was Rudie keuze en mocht hij niet klagen. De volgende dag, met Irma achterop, zijn we in de middaghitte vertrokken naar de grootste bezienswaardigheid van Khajuraho: de Kama Sutra tempels.

Legendes vertelden dat hier in de 10^de eeuw een volk leefde die, als ze niet bezig waren met oorlog voeren, allerlei nieuwe erotische-standjes probeerde uit te vogelen. De tempels die door deze bevolking werden gemaakt zijn dan ook versierd met sculpturen van verschillende erotische standjes. Het viel ons op dat de makers een grote voorliefde hadden voor de buste van de vrouw. Elk vrouwelijk figuur kreeg minstens een cup D aangemeten, waarbij ons ook opviel dat de borsten altijd glad waren en de rest stoffig. Misschien iets te maken met de vele mannen die de tempels bezochten?

Om de echte erotische/sex sculpturen te vinden moest men goed zoeken tussen de vele afbeeldingen van vrouwen en oorlogsafbeeldingen. Maar na even zoeken waren er vele verschillende te vinden. De een nog extremer dan de ander. Na genoeg inzicht op gedaan te hebben zijn we fietsend verder gegaan naar de ander kant van het dorp. Iedereen vond het geweldig om 2 toeristen te zien fietsen op 1 fiets en we kregen dan ook veel aanspraak. Aan de ander kant van het dorp bevonden zich de Jain-tempels, waarvan we al meerdere hadden gezien. Deze tempels hadden ook redelijk wat vrouwelijk schoon. Blijft ons een raadsel waarom de mensen in India zo preuts zijn, terwijl dit het land van de Kama Sutra is en alle tempels wel half naakte vrouwen mogen afbeelden, maar een vrouw in blote benen en armen is te veel.

Na alles gezien te hebben konden we lekker en goedkoop eten in een leuke bar/restaurant en daarna moesten we terug naar het hotel om ´s avonds de nachttrein te pakken richting Varanasi.