Na een vlucht van ongeveer 2,5 uur zijn we zaterdag 18 juni geland op de grootste luchthaven van Thailand in Bangkok. Vergeleken met India is Thailand een heel groen land met veel riviertjes en een heel stuk minder mensen. Alles zag er gelikt uit en supermodern. De taxi´s lijken zo uit de film The fast and the furius, allemaal verlaagd, speelse kleuren (groen, paars, geel) en met spoilers en boddykits. De tuktuk´s zagen er wat degelijker en sneller uit dan in India, met veel extra lampjes en neonverlichting. Iedereen hield zich hier tenminste aan de aangegeven rijstroken en stoplichten werden gerespecteerd. Wat een verschil tussen met het te drukke India.

Tijdens ons verblijf in kolkata India hebben we bij een ouderwets, en door de vele regen overstroomde internetcafeetje geprobeerd ons hostel voor Bangkok te reserveren, maar helaas is dit niet gelukt en moesten we na aankomst nog een slaapplek regelen voor die nacht. Goed voor ons dat het nog geen hoogseizoen was en we konden dan ook makkelijk een slaapplek vinden.

Na een dagje heerlijk van de rijke zondagmarkt in de Bangkok, met veel lekker en onbekend eten en goedkope kleding (waarschijnlijk allemaal namaak), te hebben genoten. Voelde Irma zich niet geheel lekker. Met veel hoofdpijn en koorts lag ze enkele dagen in het guesthouse op bed, gelukkig hadden we voor meerdere dagen geboekt. Toen er op de derde dag een zware hoestbuien bijkwamen vonden we het toch eens tijd voor de dokter. Voor toeristen is een enkeltje ziekenhuis dan makkelijker. Aangekomen in een van de meest vooruitstrevende ziekenhuizen van Azië, het Bumrungrad International, waar alles er lux uitzag en de patiënten van over heel Azië te vinden zijn, konden we onze arts bezoeken. Na een kort onderzoek dacht onze dokter aan een opname van minstens 1 dag en misschien wel meer. Irma´s kuch klonk slecht en ze had pijn aan haar darmen.

Na enkele onderzoeken is uitgewezen dat ze een bacteriële infectie heeft opgelopen in haar darmen (waarschijnlijk in India) en door haar verzwakte weerstand heeft ze daarnaast een zware verkoudheid opgelopen. Gelukkig niet een van de zwaardere ziektes zoals malaria of dengue. Na 2 nachten in het ziekenhuis en een dosis aan pillen en twee infusen met antibiotica is Irma weer helemaal de oude, nog een beetje zwakjes maar tenminste redelijke gezond.

Dus na ongeveer 6 dagen hadden we alleen een kleine zondagsmarkt en een ziekenhuis met zijn tweeën gezien. Rudie heeft toch nog 1 middagje alleen door Bangkok gereisd. Waarbij hij al snel door een tuktuk werd opgepikt die hem voor 10 baht (25 cent) per uur door het centrum zou rijden langs allerlei hoogtepunten. Een van de dingen waar Lonely Planet voor waarschuwt. Na het bezichtigen van enkele mooi goud en blauw gekleurde tempels, de staande buddha, een lucky buddha en een onbekende tempel die niet zeer interessant was. Daarna begon waar Lonely Planet voor gewaarschuwd had, op aanvraag van de tuktuk chauffeur even langs de kleermaker, hij moest even tanken. Het op maat laten maken van een pak kost hier echt bijna niks, voor zo´n 200 euro kan je al een zijde pak op maat laten maken. Maar na aangegeven te hebben dat we toch echt geen pak nodig hadden kon hij weer gaan. Vervolgens even langs het toeristen informatie centrum, niet de officiële natuurlijk maar een commerciële. Hiermee kon de chauffeur brandstofbonnen krijgen. Met lichte tegenzin naar binnen en na 5 minuten alweer op straat met enkel een antwoord op de vraag wat een ticket naar het eiland Koh Tao kost (veel te duur). Vervolgens wou de chauffer naar een juwelier, ook weer voor zijn bonnen. Toen vond Rudie het wel goed en heeft hem verzocht om hem terug te brengen. Met tegenzin reed hij een rondje om het weer te proberen, ze zijn gehaaid. Hierna heeft Rudie hem toch dringend verzocht om hem terug te brengen anders zou hij zonder te betalen uitstappen en een taxi terug nemen. Soms is het gewoon leuk om zo´n tuktuk in te stappen en op voorhand al te weten wat er gaat gebeuren. Weer een middagje vermaakt in je eentje.

Met Irma eindelijk weer een beetje fit was het tijd om verder in Bangkok rond te kijken. We zijn eerst naar de meest bekende trekpleister de Wat Phra kaeo (wat is hier de benaming voor tempel) met daarnaast de paleizen. Voordeel voor ons was dat na 2 uur ´s middags de tempel gratis was te bezoeken, alleen een nadeel hiervan was dat het koninklijk paleis die dag gesloten was voor toeristen. Bij de wat werd een ceremonie gehouden ter ere van buddha. Hierdoor konden we niet de wat in z´n geheel bezichtigen, maar de rest was wel mooi aangekleed. De wat is opgebouwd uit meerdere gebouwen die allemaal met veel pracht en praal gemaakt zijn. Men gebruikt veel kleuren zoals goud, blauw, rood en spiegeltjes. Het ene gebouw was hier nog mooier als het andere. Na de wat zijn we richting de meest bekende en de meest toeristisch straat van Bangkok gelopen, Ko san road. Op deze straat bevinden zich veel winkels, restaurants, hostels, tatoeageshops en ticketverkoopshops (wat u wenst, kunnen wij waar maken tegen betaling, natuurlijk). De terrasjes en barretjes zaten vol met jeugd uit Australië en New Zeeland, die hier hun vakantie doorbrengen. Later die avond hebben we nog gegeten op deze straat, maar de prijzen waren aangepast aan de toerisme en kreeg je minder waar voor je geld. Wel leuk zijn de vele kleine goedkope straatkraampjes waar allerlei soorten eten (voornamelijk noedels) besteld kan worden en voor je neus nog even op de wok bereidt.

Onze laatste dag in Bangkok bestond uit een bezoek aan één van de grootste weekendmarkten van de wereld. Zoals je verwacht heel veel kraampjes met goedkope kleding, zonnebrillen, kettingen en andere sieraden, allemaal echte merken, tenminste volgens de artikelen. De kwaliteit van de spullen is waarschijnlijk ver te zoeken en het aanbod ophield bij een maatje M of schoenmaat 41.

Voordat wij ´s avonds met de nachtbus richting het eiland Ko Pha Ngan zouden vertrekken waren we van plan om twee snorkelsets (masker, snorkel en finnen) te kopen. Volgens planning zouden we vanaf nu af aan veel mooie eilanden en stranden met helder blauw water gaan bezoeken. Vanwaar snorkelen mogelijk moest zijn. Wij met de skytrain (metro maar dan boven de grond) naar een ander deel van Bangkok om in een echte duikwinkel onze spullen uit te zoeken. Enig nadeel hierbij was dat ook deze aankopen weer in onze toch al uitpuilende rugzakken moesten worden gepropt.