Om naar Ko Pha Ngan te komen hadden we een soort joint-ticket gekocht, waarmee je met een privé-bus en een boot naar het eiland kon. Dan zouden we om half 6 ´s avonds opgehaald worden vanuit ons guesthouse met een minibusje en naar de VIP-bus gebracht worden in Bangkok. Stipt om half 6 stond ons vervoer klaar en werden we naar een rotonde gebracht waar de zogenaamde VIP-bus stond. Van buiten leek het een mooie bus, maar als je iets beter keek dan zag je vele beschadigingen en van binnen was de bus redelijk uitgeleefd en had zijn glorietijd duidelijk al enige jaren achter de rug. Na een lange tijd wachten en aangevallen te worden door vliegen werd ons verteld dat de bus nog niet kon vertrekken, omdat er een onderdeel vervangen moest worden. De waarheid achter het verhaal: we moesten wachten op extra toeristen die nog op Ko San Road geronseld moesten worden zodat de bus vol kon vertrekken.

Dus na afloop zijn we pas tegen half negen ´s avonds vertrokken en waren we er nu al klaar mee. Na een lange rit kwamen we om half 6 ´s ochtends aan bij een klein onbekend plaatsje. Hier merkten we dat onze flightbags (afsluitbare tas) om onze backpack hun werk hadden gedaan. Van twee Oekraïners waar wij een praatje mee maakten kregen we te horen dat tijdens de rit hun tassen in het laadruim waren doorzocht en dat ze een aantal pakjes sigaretten en een fles whisky misten. Waarschijnlijk is dat in Oekraïne normaal want ze bleven er zeer nuchter onder.

Vanaf dit plaatsje moesten we wachten op een taxi (auto met laadbak) die ons naar de boot zou brengen. Er werd ons niks over de rittijden of planningen vermeld en we wisten continue niet waar we aan toe waren. Na ook hier uren te hebben gewacht, werden we tegen 9 uur naar de verkoopplaats van de boottickets gebracht en moesten we hier weer op een bus stappen om richting de haven te rijden, wat ook gauw een uur duurde.

En dan eindelijk na uren klungelen kwamen we aan bij de boot en gingen we richting het eiland Ko Pha Ngan. Daar kwamen we aan tegen 2 uur ´s middags. Er stonden vele verkopers de toeristen op te wachten om slaapplaatsen en eilandtours te verkopen. Het is tenslotte laagseizoen in Thailand dus iedereen heeft wel plek voor je. Na het afdingen van een taxi zijn we bij ons hotel/resort aangekomen en konden we onze eigen kleine bungalow betreden met uitzicht op het strand. De resort lag verder van de doorgaande weg dan we verwacht hadden, maar gelukkig hadden ze scooters te huur en konden we voor 150 baht (3,50 euro) per dag op het eiland rond tuffen. Onze bungalow bleek niet veel meer te zijn dan een bamboe hut met houten bed en klamboe en een wc en douche (alleen koud water). Maar we mogen niet klagen. Het kostte dan ook maar 9 euro per dag en dan zit je direct op een strand met helder blauw water en enkele koraalriffen.

De volgende dag zijn we met onze gehuurde scooter naar het snorkelstrand, Ko Ma, gereden. Hier is het water nog helderder met een temperatuur van 30 graden en de vissen kun je letterlijk op een paar meter diep nog zien zwemmen. We zijn gaan snorkelen met onze pas gekochte snorkelset (hoe ze werkten) en hebben prachtige vissen gezien gele angelvissen, prachtige gekleurde papagaaivissen, grote oesters, inktvissen, kreeften en nog veel meer kleurrijk onderwater leven. Jammer dat we geen onderwater camera hadden, want dan hadden we al de kleurenpracht kunnen laten zien. Na een paar uur in het water te hebben gedobberd moesten we wel de straf betalen die op snorkelen staat. Onze licht gebruinde lichamen waren nog niet geheel gewend aan de Thaise zon en door de extra schittering van het water zijn we dan ook lelijk verbrand. Irma heeft nog dagen last gehad van haar verbrande achterwerk en kon nauwelijks zitten.

Daarna zijn we naar het vissersdorpje gereden waar toch minder bootjes waren dan we dachten. En later lekker uit eten geweest bij een te toeristisch tentje. Eenmaal terug bij onze bungalow is het bijna niet mogelijk om buiten te zitten, omdat de muggen na zonsondergang actief worden, groot en klein.

De dag erna hebben we bijna hetzelfde gedaan, niet veel dus, ´S avonds zijn we wel naar een van de feesten gegaan waar het eiland om bekend staat. Vooral de fullmoonparty´s zijn wereldberoemd en dan is het eiland ook volgeboekt. Maar toen we er waren was er de blackmoonparty. Hetzelfde als de fullmoonparty maar dan met minder mensen en op een ander strand. De entree was behoorlijk hoog, maar het was wel gezellig. Een echte blacklight party op het strand waarbij je je kan laten bodypainten met oplichtende verf. Ook waren er jongens die met brandende fakkels acrobatisch stunts uithaalden. Jammer was dat de mensen na een paar uur te veel drank op hadden en irritant begonnen te worden. ´s Nachts zijn we op onze scooter teruggereden naar ons resort aan de andere kant van het eiland.

Na deze lange nacht hebben we heerlijk uitgeslapen tot we door de zon uit onze bungalow brandden en zijn we bij ons resort gebleven om uit te rusten, in een hangmat liggend tussen de palmbomen genietend van een boekje, zon, zee en strand. Zo konden we goed uitgerust de oversteek van de volgende dag naar het 50 kilometer noordelijk gelegen duikeiland Ko Tao maken.