Voor de reis met de boot van Ko Pha Ngan naar Ko Tao konden we kiezen uit twee verschillende boten. De snelle dure of de slome goedkopere. Wij zijn met de slome gegaan en deden er een paar uurtjes over om aan te komen op Ko Tao. Eenmaal op Ko Toa wordt je weer overladen met verkopers die je accommodatie willen verkopen of hun taxiservice aanbieden. Maar wij hadden bij een Nederlandse duikschool Impian aangegeven dat we bij hun de open water duikcursus wilden gaan doen en konden daarbij gebruik maken van hun gratis overnachtingen.

Op dag één van onze duikcursus, wat zij als proefduikdag beschreven, moesten we om tien uur ´s ochtends beginnen met het bekijken van een filmpje over duiken. Meer een promotiefilmpje. Daarna moesten we onze tas inpakken met duikspullen en gingen met de boot richting een van de vele duikspots van het eiland. Ko Tao staat bekend als één van ´s werelds goedkoopste plekken om je duikbrevet te halen en om gewoon een duik te maken. Naast goedkoop is het water rondom het eiland prachtig helder met een rijkdom aan vele zeedieren. Bij de pier konden we de vissen al zien zwemmen tot een paar meter diep.

Eenmaal op zee aangekomen bij de eerste diepe duikspot (White Rock) moesten wij wachten tot andere mensen hun fun-dives hadden gemaakt. Dit kwam omdat we met de boot van een andere duikschool gingen die een andere planning na streefde. Nadat zij hun fun-dive hadden gedaan vaarden we naar een tweede minder diepe spot met een strand (Mango Bay). Daar kregen we les van een duikinstructrice Latoya (iets jonger dan ons) uit Nederland. Zij had al les gegeven in Spanje en was een jaar geleden verhuist naar Thailand. Aardige meid die haar lessen gelukkig serieus nam.

Als eerst moesten we leren ademhalen onderwater wat erg spannend was. Gelukkig hadden we al een paar keer gesnorkeld en viel het ademhalen uit een tank mee. Irma had in het begin wel moeite om in en uit te ademen door het apparaat i.p.v haar neus. Maar na een tijdje onder water werd dit gewenning. Daarna moesten we eerst leren wat we moesten doen als onder water het lucht in je tank dreigt op te raken.

Wat inhoud dat je onder water een paar keer je eigen ademapparaat (2^de trap) in en uit je mond moest halen en je niet moest vergeten op het moment dat je het apparaat niet in je mond hebt dat je moest blijven uitademen terwijl je aahhhhh zegt. Hierna moesten we leren hoe je het alternatieve ademhalingsapparaat van je buddy (duikkameraad) moest vinden en gebruiken i.p.v je eigen apparaat (voor het geval dat je eigen apparaat stuk of echt leeg is).

Tijdens deze oefeningen werden we lastig gevallen door kleine visjes die om je heen blijven zwemmen en aan kleine korstjes van wondjes knabbelel. Latoya had met haar enkele open gekrabde muggenbulten het meest last en onderbrak soms haar uitleg om de visjes weg te jagen. Irma had ook een aantal korstjes dus ook haar moesten ze hebben. Rudie weer eens niet, net zoals de muggen en bedwantsen!

Doordat de oefeningen die we moesten uitvoeren redelijk goed gingen zijn we daarna met het overgebleven lucht in onze tank een stukje ´echt´ gaan duiken. Daarbij hebben we al veel prachtig gekleurde vissen gezien, groot en klein op nog maar een 6 meter diepte. Toch bleef het een raar idee dat je adem haalt onder water. Uiteindelijk moesten we terug naar de boot en konden we beslissen of we verder wilden met de cursus of dat het niets voor ons was. Natuurlijk zijn we verder gegaan! Het maakt een hele nieuwe wereld voor ons openen waarvan voor ons nog veel onontdekt is. Een soort andere wereldreis.

We kregen direct huiswerk mee en hadden maar een paar uurtjes om honderd bladzijden te kennen voordat het de volgende ochtend was. En dan hadden we ook nog last van de nasleep van duiken, moe van de eerste indrukken en draaierig zijn. Het voelt net alsof je nog op de boot zit en alles draait en klotst nog steeds om je heen.

Na een kort nachtrust moesten we de volgende ochtend twee filmpjes bekijken en werden onze antwoorden gecontroleerd. Daarna weer de tas inpakken en naar de boot gaan, die nu wel de eigen boot was van de duikschool. Vandaag gingen we twee duiken maken, eerst weer in het ondiepe water van Mango Bay en daarna het diepere water van Twins.

Op Mango Bay leerden we hoe we op dezelfde plek moesten ´zweven´ onder water, hoe we onze trimvest met tank af moesten doen en weer aan moesten trekken (onder water), ons loodgordel moesten afdoen en weer aandoen, de signalen onder water en je masker onder water afdoen en weer opdoen en leeg blazen via de neus. Na alle oefeningen hadden we nog even tijd om weer rond te kijken voordat het alweer tijd was om terug naar de boot te gaan. Hier konden we nog even van de zon genieten tot we aangekomen waren op de tweede duikplek Twins. Hier mochten we vrij duiken met onze instructrice en hebben we hele mooie vissen gezien. O.a. de butterfly fish (knal oranje en wit met zwarte strepen), angelfish (knal paars en blauw), triggerfish (heel aanvallende vis), gele, blauwe, groen, gestreepte en gevlekte visjes. Daarnaast een blauwgestipte rog en veel koraal en een anemoon met enkele clownvisjes. Onze diepste punt was hier 13,4 meter. Helaas kan je niet zolang met een volle tank doen en moesten we na 40 minuten terug naar de oppervlakte.

Op dag drie moesten we het boek uithebben en de inhoud van 270 pagina´s in je hoofd hebben gestampt om je eindexamen af te leggen. Net iets te snel allemaal. De 50 vragen van het examen hebben we met vlag en wimpel doorstaan en konden tevreden naar onze laatste twee duiken gaan.

De eerste duik op Hin Wong Pinnacle was weer een fun-dive waarbij al het moois van deze wateren weer te zien was. Wij waren al wat meer gewend aan het duiken dus konden nu ook echt genieten van de ervaring en het leven om ons heen. Bij deze duik haalde we onze maximale diepte, van 18 meter, die wij met ons PADI open water diploma mogen duiken. Weer een paar nieuwe soorten vissen de Longfin bannerfish, de 6 Barred Angelfish en nog veel meer soorten waar wij jullie niet mee willen vervelen, maar het is allemaal prachtig hier.

Bij onze laatste duik in het water van de duiklocatie Lighthouse moesten we nog wat nieuwe veiligheidsoefeningen doen, zwemmen met kompas en onze uitrusting (trimvest en loodgordel) aan de oppervlakte af doen en weer aantrekken. Voordat we hier ook nog even konden rondkijken. Weer net zo´n mooie onderwaterwereld als de andere locaties.

Na ook deze duik goed te hebben afgerond zijn we geslaagd voor onze PADI open water en kunnen we nu zelfstandig duiken tot een diepte van 18 meter. Meest slimme is dan wel gebruik te maken van een gids want zo goed zijn we nog niet.