Na het behalen van onze duikdiploma hadden wij nog twee dagen om naar het volgende eiland te gaan. Net als op Koh Pha Ngan hebben wij een scooter gehuurd voor de dag en zijn naar een verder gelegen strand gereden, Shark Bay. Ons is vertelt dat het bij deze baai mogelijk is om kleine (ongevaarlijke) haaien te zien. Na enkele uren in het water te hebben gesnorkeld hebben wij helaas geen haai mogen zien maar wel weer vele andere vissen en koraal, ook mooi. Met de scooter hebben wij het eiland een stukje verder bekeken. Koh Tao lijkt een beetje op het vorige eiland, overladen met palmbomen en enkel langs de hoofdwegen huizen en winkels.

De tweede dag waren onze eerste fun-dives aan de beurt. De boot zou uitvaren naar Chumphon Pinnacle en daarna na White Rock. Chumphon Pinnacle is een echte zeeduik, niet in één van de baaien van het eiland. De hoge golven van de zee maakten de 45 minuten aan boord van de boot wat harder dan normaal. Eenmaal aangekomen en voorzien van onze duikspullen kwamen de kleine problemen. In eerste instantie werkte het trimvest (luchtvest) van Irma niet geheel lekker waardoor het niet geheel goed kon leeglopen. Terwijl de groep (2 andere duikers en instructrice) al op zo´n 7 meter waren, lag Irma nog te dobberen en te vechten met haar trimvest. Als buddy kwam Rudie hier pas op een diepte van 5 meter achter, terwijl buddies altijd bij elkaar moeten blijven, foei Rudie. Na wat aanpassingen van Irma´s duikspullen ging het beter en kon ze ook afdalen. Daarna had Rudie een klein probleempje. Om je masker geheel condensvrij te houden onder water dien je er van te voren eerst heerlijk in te spugen om het na het uitspoelen op te zetten. Door de hoge golven was dit niet geheel goed gelukt. Als je daar op een diepte van 15 meter pas achter komt ben je al te laat en zit je de gehele duik tegen een wazig glas aan te kijken. Met één schoon glas heeft hij de duik moeten afmaken.

Dit alles bij elkaar was zeer jammer omdat deze duiklocatie als één van de mooiste van Koh Toa bekend staat. De vissen hier zijn groter, omdat naast het ondiepe (tot 18 meter) gedeelte de diepere zee begint. En het koraal is iets minder aangetast omdat het minder invloeden heeft van stormen en boten. Door de slechte start heeft Irma te veel lucht moeten gebruiken en was haar tank bijna leeg na een half uur en moesten we met z´n allen de duik afbreken. Dit was echt een duik om nog een keer over te doen met iets meer ervaring en geluk.

De tweede duik op White Rock ging gelukkig geheel goed en na een heerlijke rustig duik van zo´n 45 minuten was onze duikavontuur op Koh Tao aan zijn einde gekomen. Maar als het goed is komen we op onze reis nog meer mooie en goedkope duiklocaties tegen.

Met Koh Tao hebben wij het tweede eiland van de bekende eilanden aan de Thaise oostkust gehad, nu nog één te gaan: De bekendste Koh Samui. Dit eiland is het meest toeristisch van de 3 en dat was aan alles heel goed te merken. Het staat dan ook bekend als een huwelijksreis eiland.

Wij zijn met de luxer en snellere boot van Koh Tao naar Koh Samui gescheurd in 2,5 uur om langer van onze dag te kunnen genieten, dus het strandleven op Koh Samui. Dit eiland is alleen maar bedoeld om te zonnen, te zwemmen en te verbranden. Snorkelen of duiken is hier niet mogelijk, omdat het water niet helder genoeg is.

De overnachtingplaatsen op dit eiland zijn ook duurder dan op de ander twee en het wemelt van de resorts. Van duur tot duurder tot niet te betalen. Wij hadden een leuke kamer met korting op de kop getikt via de site van Agoda in het hotel World Resort. Een drie sterren hotel met zwembad en eigen privé stukje strand en het beste ontbijt wat we tot nu toe hebben gehad in Azië.

Toen we aankwamen hebben we direct een scooter gehuurd voor meerdere dagen, zodat we de taxi- en tuktukchauffeurs konden ontwijken en dit was natuurlijk veel goedkoper en veel leuker. ´s Avonds zijn we naar Fishersman village gescheurd, nog een van de authentieke Thaise dorpjes van het eiland (volgens Lonely Planet dan). Waarom stikte het hier dan van de buitenlandse restaurants met westers eten? Toch hebben we hier een leuke avond gehad, omdat hier op vrijdagavond een Thaise markt was met kleding, sierraden, heerlijke Thaise hapjes, goedkope cocktails, livemuziek en goedkope cocktails (50 baht)! Daar hebben we met volle teugen van genoten.

De volgende dagen hebben we heerlijk op het strand geluierd om bij te komen van ons zo vermoeiende leven en hebben een rondje om het eiland gereden op onze scooter (50km) en de big buddha (een van de attracties) gezien. De meeste attracties op dit eiland zijn speciaal gemaakt voor de toerist, zodat ze nog meer geld kunnen uitgeven i.p.v. alleen op het strand liggen. Wij vonden persoonlijk Koh Samui het minste van de 3 oostelijke eilanden, veel te druk en te toeristisch.

Hierna moesten we het vaste land van Thailand oversteken om de westelijke eilanden te kunnen bereiken. We zijn over land met de bus naar Krabi gereden en konden hier overstappen op de boot richting Koh Phi Phi. Veel toeristen (veel jetsetters) gaan naar Koh Phi Phi toe om te genieten van de zon, strand en het helder groene snorkel- en duikwater. Daarnaast kan je vanaf Koh Phi Phi naar eiland Koh Phi Phi Ley bekend van de film ´The Beach´ met Leonardo di Caprio. Verder is Koh Phi Phi een van de eilanden in Thailand die het hardst getroffen was door de tsunami van 2004.

Eenmaal aangekomen op Koh Phi Phi wordt er van elke toerist verwacht 50 cent te betalen aan een soort van milieubelasting. Dit vonden we een beetje hypocriet, omdat de bevolking zelf niet echt milieubewust is en dit wellicht een makkelijke geldbron voor hun is. Na geklaagd te hebben zijn we met een longtailboot naar ons resort gebracht, want er zijn nauwelijks wegen op dit eiland en alles gaat via boten.

De locatie van onze resort was alsof het rechtstreeks vanaf een aanzichtkaart kon komen. Een rustig wit privé strand met heerlijk helder turquoise water en een weelderige onderwaterwereld. Onze eigen bungalow op palen met uitzicht op zee, onder de palmbomen, was geheel van bamboe gemaakt en redelijk nieuw. De oudere waren door de tsunami verwoest. Onze bungalow had een open badkamer. Dus douchen en toiletteren met uitzicht op zee, zonder afsluitbare ramen, maar gelukkig kon niemand je zien zitten. Het enige nadeel van dit hemelse plaatje waren de vele longtailboten die langs dit deel scheurden, sommige daarvan maakten zoveel lawaai dat het telkens weer leek of er een helikopter laag over kwam vliegen. Uitslapen was niet echt mogelijk.

De zee langs ons strand was niet echt gemaakt voor zwemmen, enkel met hoog water was dit goed mogelijk. Bij laag water (vanaf 13.00uur) begon het water zo laag te staan dat het koraal op nog geen meter onder het wateroppervlakte zat. Heel goed geschikt dus voor snorkelen. En dat is dan ook alles wat wij tijdens onze tweedaagse verblijf op dit eiland hebben gedaan. De vraag voor ons was of er hier net als aan de oostkust ook zoveel mooie kleurrijke vissen te vinden waren. Na twee dagen kunnen wij beamen dat het hier minsten zo mooi is.

Het leek wel dat de mensen van Walt Disney op dit eiland inspiratie hebben opgedaan voor het maken van hun tekenfilm Finding Nemo. Echt de gehele cast was aanwezig, behalve Dori die was schijnbaar weer de weg kwijt. Na even speurwerk hebben we een anemoon ontdekt en zoals het hoort was deze ´bevolkt´ door een clownvis. Net als in de tekenfilm was er ook hier een klein jong schattig visje (Nemo??). Echt geweldig om te zien. Na een kleine duik dichter naar de anemoon toe bleek dat de vadervis erg beschermend was voor zijn kroost. Toen Rudie met zijn hoofd de anemoon op een kleine 30 centimeter had bereikt en even bleef hangen kwam het kleine 5 centimeter fel oranje-witte visje in actie en hapte Rudie net boven zijn duikbril in zijn hoofdhuid. Niet dat je er veel van voelt maar na deze actie hebben we ze maar even met rust gelaten.

Na 3 dagen was het weer tijd om verder te gaan voor ons richting het eiland Phuket. Op het eiland Koh Phi Phi begon het steeds meer te regenen en konden we het verschil tussen de oostkust en westkust van Thailand goed merken. Om op vakantie te gaan richting de westkust van Thailand in de Nederlandse zomervakantie is zeker geen aanrader. Het regent er vaker en soms wel de gehele dag.

Bij onze aankomst in Phuket City hebben we beide dagen regen gehad. Niet dat het dan afkoelt, het blijft lekker benauwd en warm. De meeste mensen gaan niet naar Phuket City, maar direct door naar de vele stranden. Omdat ons visum voor Thailand bijna verlopen was hadden we geen tijd meer om naar de stranden te gaan, maar het regende toch dus wie wil een blubberig strand zien. We hebben wel de stad verkend en een mooie Thaise tempel gezien. Daar hebben we een aardige Thaise man ontmoet en een praatje gemaakt. Verder waren er oude Portugese gebouwen te zien uit de 19 eeuw.

Na 2 dagen Phuket City en 29 dagen Thailand (zuid) was er een einde gekomen aan onze Thaise eilanden avontuur. Nu moeten we onze vlucht halen richting Kuala Lumpur, Maleisië. Een multicultureel land met veel meer eilanden voor ons om te ontdekken.