Om vanuit Thailand naar Maleisië te reizen hebben we gekozen voor de meest veilige optie, het vliegtuig. In onze reisboeken werd aangegeven dat het niet zeer verstandig was om met de bus te reizen door het zuiden van Thailand, wegens de gespannen sfeer tussen meerdere religieuze groeperingen. Zo af en toe wil men wel eens een bommetje laten afgaan. Maar in het vliegtuig was er ook even een spannend moment. Langs de westkust van Thailand is de moessonperiode van start met vele zware omweers- en regenbuien. Ons vliegtuig moest dwars door zo´n bui heen en een beetje turbulentie veranderde al snel in het corrigeren van het hele toestel. Dit was voor ons even een angstig moment en tot het einde van de vlucht heeft Irma behoorlijk in de zenuwen gezeten. Gelukkig landen we levend en wel om 3 uur ´s nachts in Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisië. Vanaf het vliegveld konden we met de nachtbus richting het centraal busstation waar de taxi´s ons al stonden op te wachten. Net als in elk land in Azië zijn ook hier de meeste taxichauffeurs een stel oplichters en de eerste kwam alweer aan met een belachelijk bod, waarmee we hem uitgelachen hebben. Dit vond hij schijnbaar niet zo leuk en hij was dan ook direct verdwenen.

Omdat we zo laat vlogen en midden in de nacht aankwamen hadden we als voorzorgsmaatregel al een kamer gereserveerd in een hostel in Kuala Lumpur voor meerdere nachten en ook al volledig betaald voor die nachten. We dachten dat de kamer dan van ons was en we direct in een bedje konden uitrusten. Dat ging toch anders dan gepland. Toen we aankwamen bleek alles bezet te zijn en was onze geboekte kamer gewoon aan een ander gegeven. Dit was een klap in ons gezicht en we werden dan ook behoorlijk kwaad. De eigenaar claimde dat het niet zijn schuld was maar van Agoda (boekingssite) hij wist tenminste niks van de boeking. Helaas zullen we er nooit achter komen wie zijn schuld het nu was.

De enigste slaapplek die hij nog had was de bank in de woonkamer. Daar moesten we maar genoegen mee nemen en Irma heeft die nacht op de bank geslapen en Rudie op de grond. Wel kregen we een deken en een kussen. Na bijna geen slaap te hebben gehad werden we de volgende ochtend wakker van andere mensen die al vroeg heen en weer begonnen te lopen.

De eigenaar en zijn vrouw bleken een aardig stel te zijn uit Australië (afkomstig uit Zuid-Afrika met Indische invloeden). Zij voelden zich erg schuldig en boden ons een rustige ruimte aan om even te kunnen slapen en ontbijt. Na elf uur was eindelijk onze kamer vrij en konden we onze spullen kwijt. Na een goed gesprek mochten we de 4 nachten die we geboekt hadden in deze kamer blijven en was de nacht op de bank een gratis overnachting geworden.

Het hostel bevond zich in Chinatown en we konden dan ook elke dag heel goedkoop eten, bij de chinees. Lekker elke dag rijst, afgewisseld met noodles. En nee, tot nu toe hebben we nog niet gezien dat ze hond of kat aten. Wel heeft Irma een keer een fout gerecht besteld; noodles met een rauw ei eroverheen. Schijnt normaal te zijn, maar dat risico hebben we maar niet genomen, en de ei netjes er af geschept. Naast het vele eten in Chinatown, is er elke nacht een nachtmarkt. Daar worden vele horloges, cd´s, tassen, sierraden en schoenen verkocht. Natuurlijk allemaal nep, maar wel leuk om doorheen te lopen.

(Een ding over Maleisië. Er wordt gezegd dat er in dit land een samenzweringsverband is tegen voetgangers. Dat klinkt belachelijk, maar wij zijn van mening dat dit op totale waarheid berust)

De volgende dag zijn we naar het park de Lake gardens gegaan, wat niet echt een park bleek te zijn zoals wij dachten dat een park eruit hoort te zien. Er liep een doorgaande weg doorheen met een stoep (zo af en toe) en als je van het wandelpad wilde afwijken moest je een kapmes meenemen om je een weg te slaan door het dicht begroeide oerwoud. Wij hadden voor die dag op de planning staan: het Islamitisch museum, waarover iedereen hilarisch is op Tripadviser en een vlindertuin met honderden vliegende vriendjes (claimt de website). Eenmaal de weg gevonden richting het park (wat al bijna een geheim blijkt te zijn als je voetganger bent) kwamen we aan bij het o zo geweldige islamitisch museum. Eenmaal binnen bleken er meerdere zalen dicht te zijn wegens wissende voorstellingen. Verder waren er vele teksten uit de koran aanwezig, zelfs in het Chinees. Er waren sierraden, kledingstukken en servies. Daarnaast hadden ze een zaal vol met maquettes van verschillende moskeen in verscheidende landen.

Wij vonden het museumgebouw eigenlijk nog indrukwekkender dan de museumstukken en konden natuurlijk niets van de koranteksten lezen. Ze hadden als jaartallen alleen de keuze tussen de Chinese jaartelling en de ´islam´jaartelling, dus we hadden geen idee hoe oud de museumstukken waren. Wij waren redelijk snel uitgekeken en zijn verder gewandeld richting de vlindertuin.

Daar kwamen we een gezellig ogende hawkersstall tegen, oftewel een eettentje in de buitenlucht met een paar plastic stoelen, een tafel en een klein keukentje. Er was geen menukaart aanwezig en dus ook geen prijslijst. Gelukkig kon de vrouw achter ´de balie´ iets Engels en je kan dan alleen maar roepen dat je iets met rijst en kip wil. Vervolgens is het afwachten wat je op je bord krijgt en dat bleek fried rice te zijn met kip en enkele groenten. Daarnaast kregen we een watermeloenshake en waren in totaal maar 9 ringet kwijt zo´n 2,1 euro, geweldig en nog lekker ook!

De vlindertuin was mooi aangekleed met meerdere vijvers, vele bomen en bloeiende bloemen, maar niet echt groot. We hebben enkele vlinders kunnen zien, maar de honderden die ze op hun site claimden hebben wij toch niet echt kunnen ontdekken (tenzij ze zich verstopten). Er waren vele mensen aanwezig die het soms niet zo nauw namen met de tedere leventjes van de vlinders. De vlinders werden bij de pootjes of de vleugels vastgepakt en op een hand gedwongen, alleen voor een foto. Jammer! Rudie heeft ook een vlinder op zijn hand laten stappen voor een foto, maar nadat de foto gemaakt was vond het beestje het zo gezellig en begon kleine poepjes op zijn hand te leggen, en daarna weer op te eten. Het bleek moeilijker te zijn dan gedacht om van het beest af te komen. Naast vlinders hadden ze ook enkele van de Maleisische insecten in terraria zitten, de één nog groter en enger dan de ander.

Na deze uitstapjes wilden we DE attractie bezoeken die je hoort te bezoeken in Kuala Lumpur, de Petronas Towers, tot 2004 s´werelds hoogste wolkenkrabber. Helaas was de ingang sinds dit jaar niet meer gratis (Die pech hebben we vaker) en durven ze een redelijk hoog bedrag te vragen om met een lift naar de brug tussen de gebouwen te gaan zodat je kan uitkijken over de stad. Na even snuffelen bleek de Menara KL tower (grote tv zendmast) veel hoger te gaan en de entree was een stuk lager met meerder activiteiten eromheen. Zo F*ck de Petronas Towers en we hebben ´s avonds van het uitzicht van de KL tower genoten, met uitzicht op de twee Petronas Towers en de vele andere hoge bouwwerken van de stad. Daarnaast mochten we wel 3 hele minuten in een F1 simulator zitten en hebben we door de stadsjungle (we bedoelen dan wel echt een jungle!) met een gids gelopen die meer bezig was om zichzelf te horen dan de jungle om hem heen. Wel hebben we een paar foto´s gemaakt van de Petronas vanaf de grond zodat je de brug in het midden ook kan zien. Het gebouw was wel één van de mooiste nieuwe wolkenkrabbers die wij ooit gezien hebben.

Na het drukke Kuala Lumpur zullen we naar de Cameron Highlands gaan, de mountains van Maleisië met het bergdorpje Tanah Rata.